To Dope or not to Dope

Het is juli en dan kan je er niet om heen.  De hoogmis van het wielrennen – de Tour de France #TDF15 – raast weer door Europa en door onze nieuwsberichten.  Nog voor de start, die dit jaar in Utrecht plaats vond, werd er al volop gespeculeerd over een doping vrije tour.  Zou het dit jaar wel lukken?  Want sinds Armstrong is dit nog de enige vraag die wielerminnend Vlaanderen en bij uitbreiding de hele wereld, zich stelt.

Maar al van bij het begin van dit seizoen was er één ploeg die de sportjournalisten de wenkbrauwen deed fronsen.  Team Sky, de ploeg van het Verenigd Koninkrijk.  In 2012 en 2013 hadden ze al eens een sterk staaltje laten zien met Tourwinst door Wiggins – een kampioen die zo ongeveer alles wat er te winnen valt ooit op zijn hoed mocht steken – en Froome, een blanke Keniaan die tot 2011 geen platte prijs reed.  Dat jaar, in 2011 dus, eindigde hij 114de in de Enecotour nota bene.  Het jaar daarop moest hij inhouden zodat zijn kopman voor hem kon eindigen.

En Christopher Froome is het gespreksonderwerp van elke dag.  Of dat was het tot zijne heiligheid kritische journalisten ging bannen op Twitter.  Carl Vannieuwkerke had de euvele moed om het trapwerk met klein verzet van Froome te vergelijken met dat van Armstrong en dat leverde hem onmiddellijk een ban op.  De man – die tenslotte gewoon zijn werk deed – moest door het stof voor de paus van de Tour hem weer toeliet op zijn account.  Redacties durven zelfs niet anders meer dan positief schrijven over Froome uit angst voor advokaten of bans.

Nu stel ik u één vraag : is dit een juiste reactie als je recht in je schoenen staat?  Kijk, het is normaal dat iedereen zich vragen stelt bij zijn prestaties.  Hij is mager als een graat, overleeft op een banaan en een kommetje havermout EN liters ketonendrankjes, waarvan hij nu ook ontkent dat hij ze neemt.  Hij draait een hoger wattage dan Armstrong en Ulrich, die zoals later bleek op dat moment tsjokvol doping zaten.  Is het dan niet normaal dat mensen zich vragen stellen?  Wanneer krachtige klimmers met een enorm palmares op een steile col uit het wiel worden gereden, als waren ze lastige vliegen en wanneer zijne heiligheid daarvoor zelfs niet en danseuse naar boven moet, dan is er iets aan de hand.  Dat is zelfs voor de gewone toeschouwer thuis duidelijk.  Ik spreek me dan nog niet uit over de medische grenzen, dat hebben anderen de afgelopen dagen al gedaan, maar het gezond boerenverstand zegt dat ze daar bij Team Sky een wel heel bijzonder drankje hebben dat hen vleugels geeft.  En nee, Redbull is geen sponsor van Team Sky.

Deze tour wordt slechts door één ding ontsiert en dat is de prestaties van Froome en zijn kabouters.  Want ook die vlammen een peleton aan stukken alsof het niets is.  Doping?  Niemand durft het luidop zeggen, maar ieder denkt er het zijne van en wil wel graag weten wat er juist in dat ketonendrankje zit dat één ploeg zo duidelijk bevoordeelt.  De reactie van Sky en Froome op de vragen en insinuaties is op z’n minst fout te noemen.  Door journalisten – wiens job het trouwens is om vragen te stellen – te bannen en te blokkeren, door te dreigen met procedures maak je jezelf niet geliefd.  En dan moet je ook niet wenen wanneer iemand een bekertje met een gele vloeistof over je heen smijt als je hem tegen een snelheid van 80 km per uur passeert.  Hoed af trouwens voor het werptalent van deze toeschouwer, misschien kunnen de Boston Red Socks nog wat met deze man.

Wielrennen is en blijft een mooie sport.  Ik heb een grenzeloze bewondering voor het talent van deze mannen, die alles opgeven voor hun job.  Ik kan met open mond naar een spannende sprint kijken en steek mijn egard voor renners die zelfs met een gebroken schouder hun rit uitrijden niet onder stoelen of banken.  Maar iedereen moet vechten met dezelfde wapens.  Wanneer één ploeg niet gestraft wordt voor stayeren, ik heb het hier inderdaad over Tinkoff met Nibali, en een andere onfortuinlijke renner voor een domme fout uit de Tour gezet wordt, dan strijden ze niet met gelijke wapens.  Wanneer één ploeg een soort Panoramix in de rangen heeft die elke avond in zijn kamer toverdrankjes staat te brouwen, die de andere renners niet hebben, dan is de koers niet eerlijk.

Doping?  Wat is doping.  Is het drinken van een babydrankje doping terwijl een duidelijk prestatiebevorderend toverdrankje dat niet is?  Mensen zoeken grenzen op om te presteren, want ook de koers is groot geld.  En soms gaan mensen over die grenzen en dan wordt het spel niet eerlijk meer gespeeld.  Maar wat mij het meeste bezighoudt is Christopher Froome zelf.  Hij is zo uitgemergeld, zo ondervoed dat ik vrees dat men hem nog voor het einde van de Tour dood in de sloot zullen vinden, omdat zijn lichaam de inspanningen die er van gevraagd werden, niet meer aankon.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s