Wie ben ik

Mijn jeugd bracht ik door op verschillende plekken in het Vlaamse Land. Mijn ouders waren nogal ondernemend aangelegd en schrokken er niet voor terug om hun hele hebben en houden bij elkaar te nemen en ergens anders een nieuwe uitdaging – lees bejaardentehuis – aan te gaan.

Na enkele omzwervingen (lees Pulderbos en Antwerpen) vonden ze hun eindbestemming in Boechout waar ze een kasteeltje kochten met behoorlijk wat land aan. Daar werd in de jaren 70 begonnen met de bouw van een nieuw rusthuis. Vermits er op de kleintjes (centjes) moest worden gelet, hebben wij de eerste fase voltooid met slechts één metser en voor de rest de hulp van alle welwillende familieleden.

Het runnen van een bejaardentehuis bracht heel wat met zich mee. Wij – de kinderen – kregen dan ook alle kansen om in de praktijk te leren wat de vergrijzing met zich mee bracht en hoe men bejaarden een menswaardige oude dag kon bezorgen.

Toen ik het nest verliet vloog ik richting Deurne. In de jaren 80 nog een prettige voorstad van Antwerpen met alle voordelen van dien. Een tramlijn bracht je op 20 minuutjes in de binnenstad en toch lag het ver genoeg in de rand om rustig te zijn. Echter, Deurne onderging het lot van zovele randgemeenten… het verloederde.

Mijn gezin en ik zochten dus een nieuwe thuis. Het moest ergens tussen Brussel en Antwerpen zijn, lieftst in het groen maar toch dicht genoeg bij de autosnelweg. Het werd Sint Katelijne Waver. In het centrum vonden we een huurhuis dat ons beviel en daar woonden we tot we ons eigen stulpje kochten in Onze Lievevrouw Waver. In een oud landhuis aan de Molenstraat vond ik, samen met mijn man Johan en onze kinderen Klaas, Sam en Heidi een thuis.

Opleiding en ervaring

Oorspronkelijk studeerde ik Toerisme – Moderne Talen aan het SITO1 in Antwerpen. Dat leek me een avontuurlijke richting. Aanvankelijk werkte ik ook een aantal jaar in de sector maar toen werd ik zwanger van onze oudste dochter, Roxanne. Het werd me al snel duidelijk dat werken en kinderen opvoeden niet voor de hand lag. De keuze tussen persoonlijk zorgen voor de opvoeding van de kinderen, of meer verdienen was niet zo makkelijk gemaakt. Ik koos voor een – niet zo voor de hand liggend – alternatief. Ik besloot om interims te doen als de kinderen op school waren en geen opdrachten te aanvaarden als ze met vakantie waren. Dit was “the best of both worlds”.

Een prima oplossing, tijdens de schoolmaanden kon ik mij uitleven in verschillende jobs, de ene al wat interessanter dan de andere, en waar ik kon studeerde ik nog wat bij. Tot mijn jongste dochter begon te zeuren dat zij in de vakantie ook in de opvang wilde blijven, bij haar vriendjes en vriendinnetjes. Voor mij het sein om mijn carriere een nieuwe boost te geven. Al die voorgaande jaren hadden mij uitgerust met een grote ervaring op verschillende vlakken en dat speelde nu in mijn voordeel. Bij Safmarine Container Lines in Antwerpen zagen ze in mij de ideale corporate webmaster.

Kinderen die wat ouder werden… een vaste job…. een nieuwe leefomgeving…. ideaal om aan mijn verdere academische carriere te werken. Ik besloot om bedrijfsmanagement te gaan studeren aan de Katholieke Hogeschool in Mechelen. Vermits ik overdag werkte besloot ik mijn bachelor te halen als werkstudent… in twee jaar ipv drie jaar. In 2007 werd mijn geduld en volhardendheid beloond.

Na mijn bachelor startte ik een nieuwe carriere bij Safmarine, maar nu als Business Process Owner Sales. Hierin combineer ik mijn IT kennis en mijn nieuw verworven kennis over bedrijfskunde. Samen met collega’s Thomas en Filip proberen we een internationale sales organisatie draaiende te houden, te stimuleren en op te leiden. Een job met erg veel variatie die mij regelmatig in contact brengt met andere culturen en manieren van leven. Een verrijkende ervaring!  Een paar maanden later nam ik een nieuwe uitdaging aan, ik werd CRM manager.  Op nog geen jaar tijd besloten wij tot de uitrol van een nieuw CRM systeem, ontwikkelden wij de nodige elementen en rolden we het uit in 105 landen voor zo’n 650 gebruikers?.

 

Tijdens een vakantie in Portugal werd ik getroffen door een zware aanval van scriveritis.  Hoewel ik mijn hele leven al graag schreef – het bewijs daarvan is deze blog – besloot ik tijdens die vakantie mij te wagen aan een heus boek.  Het zou een politieroman worden, die begon op de plaats waar we toen stonden, de Moorse Burcht in het bergdorpje Sintra.

Ondertussen werden er al twee boeken van mij uitgegeven, is mijn derde zo goed als klaar en ben ik al een flink eind op weg voor mijn vierde.  In mijn computer zit nog materiaal voor 10 boeken dus ik ben nog lang niet uitgeschreven.

Meer over mijn boeken kan je lezen op http://theusualwords.weebly.com

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s