NaNoWriMo winnen op je dooie gemakje

crest_square-b23dbe8d9b80265765b27ccd9b5d4811NaNo Wat? Voor diegenen die niet weten wat NaNoWriMo is, hier alvast de verklaring. Het staat voor NAtional NOvel WRIting MOnth en is een initiatief van een Amerikaanse non-profit om meer mensen aan het schrijven te krijgen. Op hoeveel bucket lists staat niet: “een boek schrijven”? Velen dromen er van maar de meesten vinden de moed of de tijd niet om er ook daadwerkelijk iets mee te doen.
NaNoWriMo daagt je uit: Schrijf tijdens de maand november 50.000 woorden neer. Hoe, maakt niet uit. Met de hand in een schriftje, online of via een schrijfprogramma. Zo lang je maar aan je gemiddelde van 2000 woorden per dag komt. En je staat er niet alleen voor, samen met jou zijn er in Vlaanderen alleen al honderden kandidaat-schrijvers die hun lang gekoesterde droom in vervulling zien gaan.
Twee jaar geleden deed ik zelf mee en wat ik nooit voor mogelijk had gehouden was een feit. Eind november stond mijn teller op 52.384 woorden. Als beloning mocht ik een jaar lang een badge met “Winner” tonen aan de wereld.
Dit jaar doe ik opnieuw mee. Voor de nieuwelingen deel ik hier alvast een aantal tips over hoe je de maand overleefd en hoe je je doel bereikt.

Als je wil winnen moet je van je boek houden

Iedereen kan natuurlijk woorden op papier of op het scherm kladden, daar is geen kunst aan.  Het probleem is om genoeg inspiratie te hebben om het tot 50.000 te schoppen.  Daarvoor moet je echt in je boek leven, op voorhand weten waar het over gaat, wat de spanningsbogen zijn, je personages een gezicht geven en heel de synopsis hebben uitgewerkt.  Dan is het nog maar een kwestie van invullen.  En ja, dat vergt best wat van je tijd maar het is zeker haalbaar.  Zorg er dus voor dat je van je NaNo project ook een echt boek wil maken.

Je personages worden je vrienden

Personages zijn, samen met het plot, het hart van je boek.  Denk na over je hoofdpersonages.  Wie is de held en waarom?  Wie is zijn antagonist en waarom?  Zorg dat je ze door en door kent zodat je ook weet hoe ze zullen reageren op plotwendingen, valkuilen, bedreigingen maar ook liefde en sexualiteit.

Je boek in één zin

Begin met heel je boek samen te vatten in één zin.  Bijvoorbeeld: “Wanneer David zijn leven na een zwaar ongeluk drastisch ziet veranderen is er maar één oplossing, hij moet zich los maken van het verleden om de toekomst te kunnen omarmen”.

Maak een outline

Een boek is zoals elk ander project, het vergt een plan van aanpak.  En nee, het haalt de creativiteit niet uit je werk.  Ik hoor mensen vaak zeggen: “ik weet nog niet hoe mijn verhaal gaat aflopen, ik zie wel welke weg het op gaat.”  Raar genoeg hebben die de 50.000 woorden niet gehaald, gewoon omdat ze geen backup plan hebben voor wanneer ze vast zitten.  Als je op voorhand een outline maakt met de hoofdpunten, heb je altijd ankers om naar terug te keren, zelfs als je jezelf oeverloos verliest in een scene die drie hoofdstukken lang is.  In ons voorbeeld zou dat als volgt zijn:

  • David is een rijke playboy die door een ongeluk verlamd geraakt
  • Het aanvaarden van dat feit doet zijn wereld instorten
  • Hij belandt in een depressie
  • Zijn vrienden laten hem één voor één in de steek
  • Zijn enige uitweg is zelfmoord plegen
  • Wanneer dat ook niet lukt, blijkt er maar één weg over, de weg vooruit
  • Hij aanvaardt zijn beperking
  • Hij ontdekt nieuwe talenten
  • Hij leert iemand nieuw kennen
  • Hij wordt een gevierd schrijver.

Doe research

Lezers zijn niet dom, ze hebben internet en informeren zich.  Wanneer je over iets schrijft moet het ook correct zijn.  Je kan jezelf een kleine dichterlijke vrijheid veroorloven, maar schrijf geen domme dingen.  Een inbreker kan met een revolver geen tien schoten lossen.  En uit een lijk dat twee uur dood is kunnen nog geen maden kruipen.  Research helpt je ook met het bouwen van een wereld waarin je boek zich zal afspelen.  En om het visueel te maken kan je een moodboard bouwen.  Zoek foto’s van acteurs die eruit zien zoals je personages, zoek foto’s van locaties (als je geen fantasy of SF schrijft tenminste), steden, huizen, wegen, auto’s en zo meer.  Wanneer je inspiratie is opgedroogd helpt je moodboard je weer verder.

Hoe vind ik de tijd?

Het doel van NaNoWriMo is om mensen de routine van het regelmatige schrijven aan te leren.  Om de 50.000 te halen moet je een gemiddelde van 2.000 woorden per dag schrijven.  Zelfs met werk, gezin en studie is dat haalbaar.  Het vergt je amper een uurtje per dag.  Je kan een uurtje vroeger opstaan of later gaan slapen.  Of je neemt al je feuilletonnetjes tijdens de maand november op en bekijkt ze in december tijdens een binge watch weekend.  Of je gebruikt een agenda om je activiteiten te plannen zodat je ook je schrijfuurtje in je bezigheden kan inplannen.  Verwittig ook familie en vrienden dat ze in november niet al te veel beroep op je moeten doen want dat je bezig bent de volgende Nobelprijs voor de literatuur te creëren.

Niemand leest je NaNoWriMo schrijfsels …. dus laat je remmen los!

Ga er niet van uit dat wat je schrijft ooit zijn weg naar een boek op de boekenplank vindt.  Misschien wel of misschien gebruik je er ooit wel stukken uit of gebruik je de ideeën voor een boek dat later uit je klavier zal vloeien.  Maar het hoeft niet, dat is niet het doel van WriMo.  Het doel is te schrijven en nog eens te schrijven.  En wil jij niet dat het gelezen wordt dan is dat maar zo.  Maar je mag het uiteraard ook publiceren als je het met de wereld wil delen.  Jij bent de baas en de baas beslist 🙂

GEEN correctie in november

Iedereen heeft de neiging om zijn werk te corrigeren en dat is ook goed.  Maar doe dat nu es niet in november!  Laat schrijffouten of kromme zinnen gerust staan, die haal je er wel uit tijdens de eerste redactie.  Maar schrijf en schrijf en schrijf.  Er is niets zo tijdverslindend dan een geschreven tekst te corrigeren, tijd die je normaal zou moeten gebruiken om te schrijven.  Om je echt te focusen op de 50.000 kan je best elke dag of elke week de tekst van de afgelopen dag/week tellen en het aantal opschrijven.  Of je registreert je op de site van NaNoWriMo en paste je tekst in de woordteller.  En wil je echt heel snel dat doel behalen, beperk je dan tot korte woorden, die vergen minder tijd en tellen lekker op.  Hou er dan wel rekening mee dat je al die onzinnig korte stukjes later moet herwerken tot leesbare tekst. 🙂

Een boek is nooit zo slecht dat het niet verbeterd kan worden

Denk nooit dat jou boek slecht is, elk boek is voor verbetering vatbaar.  Ik ken een schrijfster die met haar eerste boek meteen een doorbraak forceerde en de nieuwe ster aan het thriller firmament werd.  Nu, 7 boeken later wil ze het eerste gaan herschrijven omdat ze het afschuwelijk vindt.  Schrijfstijl heeft zijn plaats maar is niet het belangrijkste.  Zorg gewoon dat de lezer wil blijven lezen, de skills komen later wel.

Hoe verder bij een writers block?

Het is een bekend fenomeen… wanneer je er het minst op voorzien bent is het daar – writers block.  Je krijgt geen zinnig woord meer op papier.  Geen nood, begin een nieuwe pagina en schrijf over iets totaal anders.  Verzin een kinderverhaaltje, schrijf over je medereizigers op de trein, schrijf over je donkerste gedachten.  Ben je weer lekker leeg, zet dan je irrelevante tekst in een andere kleur en werk verder aan je manuscript.  Denk eraan, WriMo gaat om het aantal woorden.  Dus ook je totaal irrelevante woorden.  En wanneer je je boek wil afwerken gooi je die pagina’s er gewoon uit.

En vooral… zorg dat je plezier hebt!

Zo lang je niet van plan bent om van schrijven je beroep te maken, moet je er vooral plezier aan beleven.  Het mag niet iets worden waar je tegenop ziet.  Maak het gewoon leuk.  En heb je eens een dag totaal geen zin in schrijven, dan is dat zo.  Zorg wel dat je het later inhaalt en gebruik die baaldag om wat opzoekwerk te doen of om je personages wat af te borstelen.  Of ga een dagje op stap en hou de mensen rondom jou in het oog.  Probeer hen te beschrijven en je zal zien dat het later in je verhaal misschien van pas komt.

 

SUCCES!

Advertenties

De schrijfbende

Twee jaar geleden deed ik mee aan NaNoWriMo, een initiatief van een non-profit organisatie om tijdens de maand november de 50.000 eerste woorden van je nieuwe roman te schrijven. Haalde je de 50.000 dan had je gewonnen.
Ik schrijf graag, al heel mijn leven. Op school schreef ik de opstellen van mijn vriendjes en vriendinnetjes. Later begon ik korte verhalen te schrijven. Nog later maakte ik leesboekjes voor mijn kinderen en toen de oudste 12 was heb ik mijn eerste (jeugd)boek geschreven. Niet dat ik ooit iets uitgaf, sommigen van mijn korte verhalen stuurde ik in naar de radio en sommigen ervan werden effectief voorgelezen. Maar verder dan dat kwam ik niet. Een poging om mijn jeugdboek te laten uitgeven bezorgde me een kater. Hoewel iedereen er dol op was zag geen enkele uitgeverij er brood in. Dus werd mijn ambitie om schrijver te worden begraven onder een boel andere hobbies, nochtans was de kriebel nooit helemaal weg.
Toen mijn oudste dochter op punt stond om te bevallen van mijn eerste kleinkind, nu 10 jaar geleden, ben ik beginnen bloggen. Dat was toen helemaal nog niet zo hip als nu, maar ik vond het leuk omdat ik voor een – zij het eerder beperkt publiek – kon schrijven. En mijn columns werden ook gelezen, ja soms zelfs opgepikt door de media. Was dit de doorbraak? Nauwelijks.
Toen we in 2011 op reis waren in Portugal kreeg ik het virus opnieuw te pakken. Daar was niet meer voor nodig dan een bezoekje aan een paar ruïnes of plaatsen waar je een bijzondere moord zou kunnen plegen. Nog voor we terug thuis waren stond de synopsis van “Moord in Sintra” op papier.
Toen ik in 2014 besloot om deel te nemen aan NaNoWriMo (of National Novel Writing Month) was het eerste boek klaar en ik zag wel brood in een vervolg. Dus schreef ik die maand november mijn 30.000 woorden van het vervolg.
Het leuke aan die maand was dat we op regelmatige tijdstippen bij elkaar kwamen om te schrijven, voornamelijk in de kelder van een gamerscafé in Antwerpen. Zoals altijd voelden velen zich geroepen en zagen zichzelf al op de New York Bestseller List staan, weinigen hadden ook de drive om na die maand verder te gaan. Behalve Evi, Evelyn en ik.
Nu, twee jaar later, houden we de gewoonte nog steeds in ere om elke maand een namiddag te blokkeren in onze drukke agenda’s om samen te komen, te schrijven aan onze boeken, onze ideeën aan elkaar af te toetsen of gewoon om te vragen: hoe schrijf je dit nu weer? Een soort literair café maar dan in het klein, want ook werken van andere auteurs worden besproken, zelfs TV series of films. Hoewel we verschillende genres schrijven zijn er genoeg overeenkomsten om de maandelijkse schrijfnamiddagen levendig te houden. En het zorgt ook voor de nodige motivatie om toch weer dat volgende hoofdstuk te schrijven. Om toch dat oude verhaal weer op te nemen en te kijken of je het kan herschrijven.
En wanneer het boek er dan ook eindelijk is … wat een groter genot om het te delen met je schrijfvriendinnen. En wie weet komen er in de toekomst nog een paar auteurs-in-spé bij die vastbesloten zijn er iets van te maken, door de muur te gaan tot het boek in de winkel ligt. Want schrijver…. dat ben je alle dagen en niet enkel tijdens de maand november.

En nu voor echt…

cropped-2015-02-20-11-13-06.jpgEen aantal onder jullie weten het natuurlijk al jaren, maar ik schrijf graag.  Op school was “Opstel schrijven” mijn favoriete vak.  Later begon ik voor mijn kindjes verhaaltjes te verzinnen en op te schrijven, zodat ze ze ook zelf konden lezen toen de juf hen geleerd had om lettertjes aan elkaar te rijgen tot woordjes.  Mijn twee dochters zijn echte leesbeesten, ze hebben dat al van jongs af en nog steeds verslinden ze boeken bij de meter.

In al die tussenliggende jaren ben ik gewoon blijven schrijven.  Toen ze groter werden kwam het eerste jeugdboek er.  Later werd de tijd wat schaarser en ontdekte ik een nieuw medium, namelijk bloggen.  Maar schrijven is altijd een uitlaatklep geweest, een manier om het leven van alle dag even te ontvluchten en mijn eigen wereld te creëren.

Twee jaar geleden deed ik voor het eerst mee aan NaNoWriMo, een schrijfinitiatief van een non-profit die schrijvers in spé of echte schrijvers er toe wil aanzetten om in één maand tijd de eerste 30 000 woorden van hun nieuwe roman te schrijven.  Ik leerde een paar fijne mensen kennen.  We kwamen elke zaterdag samen in Antwerpen om te schrijven aan ons boek, tips uit te wisselen, elkaar een hoofdstuk voor te lezen en feedback te krijgen, ….  Maar te weinig tijd en andere verplichtingen zorgden ervoor dat ons schrijfclubje een beetje verwaterde.

Gisteren nam ik deel aan de schrijfdag van “Creatief Schrijven vzw” en de “Schrijversacademie”.  In de fantastische setting van C-Mine in Genk kon je infosessies en workshops volgen.  Je kreeg ook de gelegenheid om je manuscript te pitchen bij een uitgever.  Maar het leukste van al was dat ik één van mijn schrijfvriendinnen terug zag.  Samen besloten we om er deze keer echt voor te gaan.  Voor ons beiden waren de commentaren van de uitgeverij zeer positief dus met een beetje goede wil en veel hard werk moet het ons lukken om een boek te schrijven dat mensen ook graag lezen.

Vanaf vandaag noem ik mij dan ook trots part time schrijver, want dat ben ik.  Ik heb ondertussen drie boeken uitgegeven via Indie Publishing maar ik wil er nu echt werk van maken.  Op deze blog kunnen jullie alvast de weg tot – hopelijk – de eerste publicatie volgen.